Εφαρμογή 80s: μετατροπή φωτογραφίας σε ύφος δεκαετίας του ’80

Η δεκαετία φαίνεται πρώτα στα μαλλιά. Περμανάντ, φουσκωτές αφέλειες, μαλλί σηκωμένο με λακ, και στα αγόρια το γνωστό κοντό μπροστά, μακρύ πίσω. Αν το κούρεμα του 2026 μείνει ίδιο και απλώς προστεθεί κόκκος, κανείς δεν πείθεται.

Μετά έρχονται τα ρούχα: βάτες στους ώμους, τζιν μπουφάν ξεβαμμένο, ψηλόμεσο τζιν, πουλόβερ με γεωμετρικά σχέδια, μεγάλοι σκελετοί γυαλιών. Και το φως. Οι μικρές φωτογραφικές μηχανές της εποχής είχαν φλας μπροστά, που πλάκωνε το πρόσωπο κι άφηνε καθαρή σκιά στον τοίχο από πίσω. Τέλος, το ίδιο το χαρτί: χρώματα ζεστά, λίγο ξεθωριασμένα, όπως στις φωτογραφίες που έμειναν χρόνια σε ένα συρτάρι.

Το πρόσωπο, όμως, πρέπει να μείνει το δικό σου. Εκεί βρίσκεται όλη η πλάκα: σε αναγνωρίζουν με την πρώτη ματιά, απλώς μοιάζεις βγαλμένος από το άλμπουμ των γονιών σου.

Τη φωτογραφία τότε δεν την έβλεπες αμέσως. Αγόραζες φιλμ 24 ή 36 στάσεων, το τελείωνες ίσως μετά από μήνες, ανάμεσα σε μια γιορτή και μια εκδρομή, και το πήγαινες στο φωτογραφείο της γειτονιάς για εμφάνιση. Λίγες μέρες μετά έπαιρνες τον φάκελο με τις φωτογραφίες και τα αρνητικά. Πολλές μηχανές τύπωναν την ημερομηνία με πορτοκαλί ψηφία στη γωνία, και το φλας έβγαζε κόκκινα μάτια.

Το φόντο των φωτογραφιών του σπιτιού το ξέρει όποιος έχει ανοίξει οικογενειακό άλμπουμ: η βιτρίνα του σαλονιού με τα κρύσταλλα, το σεμεδάκι πάνω στην τηλεόραση, το μπαλκόνι με την τέντα. Έξω, η πολυκατοικία και, αν υπήρχε αυτοκίνητο, συχνά ένα Fiat 127. Το στυλ του FaceCast μεταφέρει τέτοια σκηνικά όταν η αρχική φωτογραφία είναι τραβηγμένη σε σπίτι ή σε δρόμο, και βάζει φόντο στούντιο όταν πρόκειται για πορτρέτο.

Όποιος ψάχνει μόδα του 1980 σε φωτογραφίες θα δει δύο εικόνες. Η καθημερινή είχε τζιν από πάνω ως κάτω, φόρμες σε έντονα χρώματα και αθλητικά παπούτσια. Η επίσημη, για γάμους, βαφτίσεις και γιορτές, είχε σακάκια με βάτες, μεταξωτά πουκάμισα, πλισέ φούστες και πολύ μακιγιάζ στα μάτια.

Το αποτέλεσμα συνήθως ακολουθεί την αρχική φωτογραφία: μια σέλφι στον δρόμο βγαίνει πιο καθημερινή, ενώ ένα πορτρέτο με σακάκι πλησιάζει τη φωτογραφία στούντιο.

Οι γαμήλιες φωτογραφίες των 80s είναι εκείνες του δερματόδετου άλμπουμ: το στεφάνωμα, ο κουμπάρος, το ρύζι στην έξοδο της εκκλησίας, μετά η δεξίωση. Το νυφικό είχε φουσκωτά μανίκια και μακρύ πέπλο, ο γαμπρός φορούσε κοστούμι με φαρδύ πέτο. Μια σημερινή φωτογραφία ζευγαριού, ακόμα και απλή σέλφι, αρκεί για να πάρεις αυτό το ύφος.

Για οικογενειακή φωτογραφία, σκέψου το τραπέζι της Κυριακής ή του Πάσχα με τρεις γενιές γύρω του. Μια φωτογραφία με γονείς και παιδιά στο σαλόνι βγαίνει πολύ κοντά στις παλιές εκτυπώσεις, γιατί το στυλ αλλάζει μαλλιά και ρούχα σε όλους.

Η φωτογραφία της τάξης τραβιόταν στην αυλή του σχολείου, με τον δάσκαλο ή τη δασκάλα στη μέση, και οι αναμνηστικές φωτογραφίες της πενθήμερης εκδρομής της Γ΄ Λυκείου έχουν ακόμη θέση σε πολλά άλμπουμ. Το αμερικάνικο yearbook, το πορτρέτο σε μπλε φόντο, δεν ήταν ελληνική συνήθεια, αλλά είναι αυτό που βλέπεις στις περισσότερες αναρτήσεις του τρεντ.

Αν θέλεις κάτι τέτοιο, ξεκίνα από ένα πορτρέτο από μπροστά. Με ομαδική φωτογραφία από τη σημερινή σου παρέα, όλοι μεταφέρονται μαζί στη δεκαετία. Το AI δεν ξαναφτιάχνει την πραγματική σου τάξη· ντύνει και φωτίζει τη σημερινή φωτογραφία όπως τότε.

Στις φωτογραφίες ζευγαριού το στυλ συχνά ταιριάζει τα ρούχα, τζιν με τζιν ή ανοιχτόχρωμα σακάκια, όπως στις φωτογραφίες από τις καλοκαιρινές διακοπές στα νησιά. Στις φωτογραφίες με φίλους, ένα πάρτι στο σπίτι με κασέτες και χαμηλό φως είναι το πιο αναγνωρίσιμο σκηνικό.

Η σέλφι στον καθρέφτη έχει ενδιαφέρον: το κινητό εξαφανίζεται και στη θέση του εμφανίζεται μια μικρή φωτογραφική μηχανή, ώστε η εικόνα να μη χαλάει με κάτι που δεν υπήρχε τότε.

Τα φίλτρα 80s του Instagram και των άλλων εφαρμογών χρωματίζουν την εικόνα, προσθέτουν κόκκο και ίσως ένα πλαίσιο. Είναι γρήγορα για ένα story, αλλά τα μαλλιά και τα ρούχα μένουν ίδια, οπότε η φωτογραφία δεν μοιάζει πραγματικά των 80s.

Οι αναρτήσεις του τρεντ που βλέπεις έχουν φτιαχτεί πριν: σε μια εφαρμογή ή με ένα prompt. Μετά ανεβαίνουν στο Instagram σαν κανονική φωτογραφία. Αν βάλεις δίπλα την αρχική και την εκδοχή 80s σε ένα carousel, η διαφορά φαίνεται καλύτερα. Είναι σωστό να γράψεις στη λεζάντα ότι η εικόνα έγινε με AI.

Άνοιξε νέα συζήτηση, επισύναψε τη φωτογραφία και γράψε στο ίδιο μήνυμα: «Κάνε αυτή τη φωτογραφία πορτρέτο τραβηγμένο στην Ελλάδα γύρω στο 1986. Κράτα ακριβώς το πρόσωπο, τα χαρακτηριστικά και την έκφραση. Χτένισμα και ρούχα των μέσων της δεκαετίας του ’80, φλας κατευθείαν μπροστά, κόκκος φιλμ 35 mm, ζεστά, λίγο ξεθωριασμένα χρώματα. Χωρίς κείμενο και λογότυπα.» Το ίδιο κείμενο δουλεύει και στα αγγλικά.

Αν το πρόσωπο βγει αλλαγμένο, ξαναζήτησέ το και τόνισε την πρώτη οδηγία. Συχνά χρειάζονται δύο ή τρεις προσπάθειες, και κάθε φορά το αποτέλεσμα είναι λίγο διαφορετικό.

Το FaceCast δουλεύει σε iPhone και iPad με iOS 16 ή νεότερο, και σε κινητά Android μέσω Google Play. Εκδότης είναι η Vision Labs. Η εφαρμογή δεν είναι ακόμη στα ελληνικά: θα τη χρησιμοποιήσεις στα αγγλικά ή σε μία από τις άλλες γλώσσες της, όπως γαλλικά, ιταλικά ή γερμανικά. Η σελίδα αυτή γράφτηκε για αναγνώστες στην Ελλάδα.

Η φωτογραφία που διαλέγεις στέλνεται για επεξεργασία, γιατί από αυτή την επεξεργασία προκύπτει η εικόνα 80s. Το FaceCast μπορεί να χρησιμοποιεί παρόχους AI που την επεξεργάζονται για λογαριασμό του. Σύμφωνα με την πολιτική απορρήτου, οι φωτογραφίες χρησιμοποιούνται μόνο για το αποτέλεσμα που ζήτησες, δεν πωλούνται, δεν χρησιμοποιούνται για να σε ταυτοποιήσουν, και τα δεδομένα προσώπου διαγράφονται το αργότερο μέσα σε έναν χρόνο.

Το στυλ βγάζει ακίνητη εικόνα, όχι βίντεο. Δεν σε μεγαλώνει ούτε σε μικραίνει: μένεις στη σημερινή σου ηλικία, με χτένισμα του 1986. Δεν βάζει πρόσωπο διάσημου, και οι λεπτομέρειες της εποχής είναι ερμηνεία, που μπορεί να μπερδεύει μόδες από την αρχή και το τέλος της δεκαετίας.